Η μητέρα της αγνοούμενης μαθήτριας μιλά για πρώτη φορά στην κάμερα του «Τούνελ».
Τα μάτια της προδίδουν την αγωνία, την εξάντληση, την ελπίδα που παλεύει να κρατήσει ζωντανή
Από την πρώτη στιγμή της εξαφάνισης της κόρης της προσπαθεί να θυμηθεί, να βρει, να πιαστεί από το παραμικρό στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήσει στα ίχνη της.
«Δυστυχώς, δεν είχε κάποιο ημερολόγιο για να έχει σημειώσει κάτι… Υπήρχαν φίλοι και συμμαθητές από το σχολείο, με τους οποίους έκανε παρέα, μιλούσε, αντάλλασσαν μηνύματα, συζητούσαν. Δεν της έκανα ποτέ έλεγχο. Δεν μπορούμε, όμως, να επικοινωνήσουμε μαζί τους, γιατί δεν γνωρίζουμε ελληνικά. Τα έχουμε αφήσει όλα στην αστυνομία», λέει.
Για όσα ακούγονται από φίλους της Λόρας, πως καταπιεζόταν από την οικογένειά της και ζούσε δύσκολες στιγμές, η μητέρα της δηλώνει βαθιά πληγωμένη. Επιμένει πως τίποτα από αυτά δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Απευθύνεται στο παιδί της με λόγια καρδιάς: «Θέλω να σου πω πως σε αγαπάμε πάρα πολύ. Αγωνιούμε για σένα κάθε λεπτό. Δώσε μας ένα σημάδι ότι είσαι καλά… ότι είσαι ζωντανή. Είμαστε στο πλευρό σου. Ό,τι κι αν έχει συμβεί, όποιο κι αν είναι το πρόβλημα, μπορούμε να το λύσουμε μαζί. Να στηριχτείς πάνω μας, σε όλα. Το μόνο που ζητάμε είναι ένα σημάδι. Να ξέρουμε ότι είσαι καλά, ότι είσαι υγιής, ότι ζεις».
Και λίγο πριν σωπάσει πάλι, δίνει μια μικρή λεπτομέρεια από τον κόσμο της Λόρας. Ένα κομμάτι καθημερινότητας που τώρα μοιάζει μακρινό.
«Η Λόρα αγαπούσε πάρα πολύ τα ζώα. Έχουμε στο σπίτι ένα σκυλάκι, τη Σανέλ. Της λείπει πολύ».
Πηγή
