Χριστίνα Σαρρή: Η 26χρονη με οπτική βλάβη που κατήγγειλε ότι την παρενόχλησε 70χρονος μιλά αποκλειστικά Live News

Η Χριστίνα, μια ψυχολόγος και υποψήφια ψυχοθεραπεύτρια, επισκέφτηκε το στούντιο του Mega, συνοδευόμενη από τον σκύλο-οδηγό της, τη Λούνα, και μοιράστηκε τις εμπειρίες της ως τυφλή γυναίκα σε έναν μη προσβάσιμο κόσμο.

«Το ζήτημα είναι ότι αγωνίζομαι περισσότερο επειδή ζω σε έναν μη προσβάσιμο κόσμο. Όχι επειδή έχω γεννηθεί τυφλή. Η βλάβη στην όραση, δεν το λέω πρόβλημα όρασης γιατί δεν το θεωρώ πρόβλημα προσωπικά. Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος είναι μη προσβάσιμος, είναι φτιαγμένος για βλέποντες και για ανθρώπους που έχουν όλες τις αισθήσεις και όλες τις κινητικές τους δυνατότητες και δυστυχώς αυτό είναι που μου δημιουργεί τα προβλήματα. Είμαι η Χριστίνα, είμαι ψυχολόγος και ειδικευόμενη ψυχοθεραπεύτρια. Μιλάω για την τυφλότητα στα social media και σε σχολεία συνήθως ή χώρους πολιτισμού», εξήγησε αρχικά η 26χρονη.

Για την παρενόχληση που δέχθηκε:

Η αλήθεια είναι ότι το βλέπουμε καθημερινά εκεί έξω, ότι οι γυναίκες γενικότερα πέφτουμε θύματα παρενόχλησης, αρκετά συχνά. Νομίζω ότι δεν υπάρχει γυναίκα που το ‘χει αποφύγει στη ζωή της αυτό. Απλώς το κομμάτι της αναπηρίας και δη της τυφλότητας, βρίσκει ο δράστης καλή αφορμή να μας πλησιάσει, υποτίθεται με σκοπό να βοηθήσει πολλές φορές. Έτσι είναι η τεχνική τους συνήθως, αυτό έχω παρατηρήσει, ότι ξεκινούν βοηθώντας, όντας ευγενικοί και τα λοιπά, ώστε να μην υποψιαστείς ότι είναι κακή η προαίρεσή τους και στο τέλος να αμφισβητείς τον εαυτό σου. Και την τελευταία φορά, δηλαδή τώρα την περασμένη Παρασκευή που μου συνέβη, δεν πίστευα ότι έγινε αυτό το πράγμα. Ο άνθρωπος πήγαινε να με περάσει από τον δρόμο, απ’ το φανάρι. Εγώ επέμενα ότι δεν θέλω βοήθεια, δεν με άκουγε, και την ώρα που βρισκόμασταν ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, προφανώς για να μη φαίνεται, κατέβασε το χέρι του χαμηλά, κάτω από τη γούνα μου, με έσπρωξε και με ώθησε από ‘κει. Και όταν του είπα «κύριε σας παρακαλώ πολύ τα χέρια σας», η αντίδρασή του ήταν «Εντάξει, εντάξει, πώς κάνεις έτσι;». Ότι και καλά το ‘κανε κατά λάθος, δεν το ‘κανε στοχευμένα, ο σκοπός του ήταν να βοηθήσει».

«Δεν πιστεύω ότι η αστυνομία μπορεί να κάνει κάτι»

Και συνέχισε: «Αυτή τη φορά δεν πήγα στην αστυνομία. Έχω πάει στο παρελθόν. Ο ένας λόγος είναι ότι έχω πάει στο παρελθόν και δεν ένιωσα ότι θα γίνει κάτι, έχω δηλαδή κακή εμπειρία. Όπως είδατε και στο βίντεο, την προηγούμενη φορά μού είχανε πει ότι «εντάξει μωρέ δεν πειράζει, μην ασχολείσαι μ’ αυτόν, δεν σου ‘κανε κάτι», σε προηγούμενο περιστατικό που μου είχε συμβεί. Το δεύτερο είναι ότι δεν έχω την ελπίδα ότι θα γίνει και κάτι. Δηλαδή πέρα απ’ την προσωπική μου κακή εμπειρία, έχω ακούσει και πολλές εμπειρίες άλλων γυναικών που δεν ασχολήθηκε κανείς μ’ αυτό το ζήτημα. Γιατί χρήματα και χρόνο και ψυχικά αποθέματα για μηνύσεις συνέχεια δεν έχω και μου συμβαίνουν πολλά μηνύσιμα πράγματα στην καθημερινότητά μου. Δεν είναι δυνατόν δηλαδή κάθε φορά να πρέπει να κάνω μήνυση για κάτι. Μία είναι η σεξουαλική παρενόχληση, μία είναι κόσμος που προσπαθεί να με βγάλει στο δρόμο με κόκκινο για να κάνει τον ηρωισμό του».

 «Πολλοί το βλέπουν ως πράξη δήθεν ηρωισμού»

«Αυτό που έγινε σήμερα ήταν να σταματήσουν τα αυτοκίνητα με κόκκινο για μένα, αυτοί είχαν πράσινο, για να περάσω εγώ, το οποίο φυσικά δεν το δέχτηκα και συνέχισε η κυκλοφορία. Σε προηγούμενο βίντεο στα social μου έχω αναφέρει περιστατικό που ήρθε ένας άνθρωπος χωρίς να μου μιλήσει ποτέ, με άρπαξε απ’ τον πήχη σαν να είμαι πράγμα, ούτε καν απ’ το χέρι, και με τράβηξε στο δρόμο ενώ το φανάρι ήταν κόκκινο – το γνωρίζω γιατί είναι και ηχητικό το συγκεκριμένο φανάρι αλλά άκουγα και την κυκλοφορία των αυτοκινήτων – και επέμενε να με περάσει το δρόμο και μου ‘λεγε ότι θα σταματήσει την κυκλοφορία αυτός και να μη φοβάμαι. Του λέω δεν υπάρχει περίπτωση με κόκκινο να περάσω, ό,τι ισχύει για όλους ισχύει και για μένα, θα περιμένω τη σειρά μου. Και αυτό επίσης μου συμβαίνει αρκετά συχνά. α περισσότερα γίνονται από καλή πρόθεση, αλλά ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Δεν έχει σημασία μόνο η πρόθεση, σημασία έχει και το αποτέλεσμα», αποκάλυψε.

«Ζητάω πολύ απλά πράγματα γιατί δυστυχώς δεν γίνονται κατανοητά στα social που το συζητάω έτσι αρκετά συχνά. Εγώ δεν λέω στον κόσμο να μη βοηθάει. Εγώ αυτό που λέω στον κόσμο είναι ότι πριν βοηθήσετε, ρωτήστε. Γιατί ο τυφλός που πάτε να βοηθήσετε, πιθανότατα να μη χρειάζεται καν τη βοήθειά σας, για να τον βρίσκετε εκεί έξω μάλλον έχει ξαναβρεθεί, δεν φύτρωσε εκεί που τον συναντάτε. Κι αν δεν είναι έτσι λίγο μπερδεμένος, αποπροσανατολισμένος, χαμένος, πιθανότατα ξέρει πολύ καλά τι κάνει, δεν χρειάζεται βοήθεια. Αλλά ακόμα κι αν τον δούμε έτσι λίγο μπερδεμένο, καλό είναι να ρωτήσουμε γιατί και πάλι μπορεί να θέλει να το κάνει μόνος του. Έχουμε το δικαίωμα στην αυτονομία. Το να περπατάω ως γυναίκα, και βέβαια και στους άντρες συμβαίνει αυτό, το να περπατάω και να νιώθω από δεξιά και αριστερά χέρια να με τραβάνε από ‘δω για να μη σκοντάψω σε τραπεζοκαθίσματα, χέρια να με σπρώχνουν προς τα ‘κει γιατί περνάει άνθρωπος. Ή μιλήστε μου ή αφήστε με και θα το κάνω μόνη μου, γι’ αυτό τον λόγο έχω τον σκύλο μου, γι’ αυτό τον λόγο έχω το μπαστούνι μου», συμβούλευσε κλείνοντας.