Το «Τούνελ» βρέθηκε και πάλι στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής καταγράφοντας όσα λένε κάτοικοι και επαγγελματίες της περιοχής, επιχειρώντας να φωτίσει κάθε πτυχή της υπόθεσης με τη βαλίτσα που έκρυβε τη δολοφονημένη γυναίκα.
«Δεν άκουσα τίποτα»
Ιδιοκτήτης συγκροτήματος ενοικιαζόμενων κατοικιών, που βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου εντοπίστηκε η βαλίτσα, μίλησε στην κάμερα.
«Εγώ και ο ιδιοκτήτης του τελευταίου σπιτιού μένουμε μόνιμα εδώ. Δεν άκουσα τίποτα. Το έμαθα τώρα ότι έγινε κάτι εδώ κοντά. Τα μεσαία σπίτια νοικιάζονται συνεχώς, κάθε 2 – 3 μέρες αλλάζουν άτομα. Τουρίστες έρχονται και φεύγουν», αναφέρει.
Το «Τούνελ» εστίασε και σε ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο: τις ταινίες με τις οποίες ήταν τυλιγμένη η σορός. Όπως εξηγεί κάτοικος της περιοχής, πρόκειται για υλικό ευρέως διαδεδομένο στη Χαλκιδική, που το χρησιμοποιούν και εργάτες.
«Είναι μία απλή ταινία συσκευασίας. Με αυτήν τυλίγουν τα δάχτυλά τους. Με αυτόν τον τρόπο μαζεύεις πιο εύκολα τις ελιές. Γλιστράει το κλαδί μέσα από τα δάχτυλα και φεύγει ο καρπός. Μιμούμαστε την κίνηση μίας τσουγκράνας ουσιαστικά», εξηγεί, δείχνοντας στην κάμερα την τεχνική.
Η χρήση της από ελαιοπαραγωγούς είναι καθημερινή και πρακτική, σύμφωνα με τον ίδιο.
«Το 80% του πληθυσμού έχει ελιές εδώ στην περιοχή. Αυτές τις ταινίες τις χρησιμοποιούν όμως κυρίως αυτοί που μαζεύουν βρώσιμη ελιά, πράσινη. Για να βγαίνει καθαρός ο καρπός και να μην δημιουργούνται πληγές».
Η περίοδος συγκομιδής, σύμφωνα με τον μάρτυρα, ξεκινά αρχές Σεπτεμβρίου, συμπίπτει χρονικά με τη μαρτυρία για τη γυναικεία φωνή. Εργάτες γης, κυρίως αλλοδαποί, κινούνται στην περιοχή εκείνη την περίοδο, δημιουργώντας ένα πολυσύνθετο σκηνικό.
Πηγή
