Σε μια μονάδα όπου ο χρόνος μοιάζει να κυλά βασανιστικά αργά και ο μόνος σταθερός ήχος είναι εκείνος των μόνιτορ, κάποιοι άνθρωποι δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη.
Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων του νοσοκομείου «Αγία Σοφία», ο πρώτος και αδιαπραγμάτευτος στόχος είναι ένας: η ζωή. Γιατροί και νοσηλευτές στέκονται δίπλα σε παιδιά από βρέφη έως και εφήβους. Δίπλα και στις οικογένειες, που καλούνται να διαχειριστούν το πιο δύσκολο συναίσθημα: τον φόβο της απώλειας.
«Το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι το ιατρικό είναι η αντιμετώπιση της οικογένειας των γονιών που έρχονται και πρέπει να τους πεις ότι το παιδί τους κινδυνεύει να χαθεί», είπε η διοικητική διευθύντρια ΜΕΘ Παίδων νοσοκομείου «Αγία Σοφία».
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, υπάρχουν μικρές νίκες. Ένα βλέμμα, μια αντίδραση, ένα χέρι που σφίγγει το δικό τους είναι μια νίκη απέναντι στον θάνατο. Οι μάχες, τις περισσότερες φορές, κερδίζονται. Όχι όμως πάντα.
«Η πιο δύσκολη στιγμή μου… έχει πεθάνει ένα παιδί και έχει γονατίσει ο μπαμπάς του στη μέση της μονάδας και κλαίει», πρόσθεσε η διοικητική διευθύντρια ΜΕΘ Παίδων νοσοκομείου «Αγία Σοφία».
Έναν όροφο πιο πάνω, στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, η ζωή ξεκινά με τον πιο δύσκολο τρόπο. Μωρά που γεννήθηκαν πρόωρα παλεύουν από την πρώτη τους ανάσα.
«Όσο μπορεί ο γιατρός ή ο νοσηλευτής να αναγνωρίζει ακόμη και από το μορφασμό του προσώπου του νεογνού ή ακόμη και από το ρυθμό της αναπνοής του αν εκείνη τη στιγμή πονάει», είπε η διευθύντρια Β’ μονάδας εντατικής νεογνών νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία».
Και στο τέλος της διαδρομής, αυτό που μένει… είναι το βλέμμα ενός γονιού. Στη ΜΕΘ Παίδων κάποιοι δεν κάνουν απλώς τη δουλειά τους αλλά δίνουν μάχη για τη ζωή.
Πηγή
