Έπειτα από 17 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον Παναιτωλικό, ο Χρήστος Μπελεβώνης αποχαιρετά την ομάδα με την οποία μεγάλωσε ποδοσφαιρικά, καθώς το συμβόλαιό του ολοκληρώνεται και δεν θα ανανεωθεί για τη νέα αγωνιστική περίοδο.
Ο 23χρονος ποδοσφαιριστής, που προέρχεται από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, έκλεισε ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του και επέλεξε να εκφράσει τα συναισθήματά του μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Ευλογημένος και περήφανος που κατάφερα να παίξω έστω και ένα λεπτό με τη φανέλα της ομάδας της καρδιάς μου», ανέφερε μεταξύ άλλων, αποχαιρετώντας τον σύλλογο που υπηρέτησε από μικρό παιδί μέχρι την καθιέρωσή του στην πρώτη ομάδα.
Στο μήνυμά του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ, Φώτη Κωστούλα, αλλά και στον team manager Μάρκο Μαρκόφσκι, ευχαριστώντας όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του στην πορεία του στον Παναιτωλικό.
Η αποχώρησή του σηματοδοτεί το τέλος μιας μακράς διαδρομής με τα κιτρινομπλέ χρώματα. Ο Μπελεβώνης κατέγραψε συνολικά 66 συμμετοχές με την πρώτη ομάδα, ενώ πέτυχε και ένα ιδιαίτερα σημαντικό γκολ, στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης με τον Άρη στο Αγρίνιο, χαρίζοντας μια αξέχαστη στιγμή στους φίλους του Παναιτωλικού.
Γιος του ιστορικού αρχηγού του συλλόγου και νυν τεχνικού διευθυντή, Μάκη Μπελεβώνη, ο Χρήστος αφήνει πίσω του ένα κομμάτι της ποδοσφαιρικής του ζωής, έχοντας συνδέσει το όνομά του με την ομάδα που αγάπησε και υπηρέτησε για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Η ανάρτηση του Χρήστου Μπελεβώνη
«Ήμουν μικρό παιδί, φεύγω άντρας. Μετά από 17 χρόνια, στα οποία έκλαψα από χαρά και συγκίνηση ως φίλαθλος και ως ποδοσφαιριστής για μεγάλες νίκες μας, αλλά και από λύπη και στεναχώρια για πικρές ήττες. Μεγάλωσα και ωρίμασα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, φορώντας την κυανοκίτρινη φανέλα, μέσα στο γήπεδο μας, στο σπίτι μας.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους της ομάδας, προπονητές, γυμναστές, φυσικοθεραπευτές, φροντιστές, τους συμπαίκτες που έχω συνεργαστεί από την ακαδημία έως την πρώτη ομάδα.
Ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ όμως στον Κύριο με Κ κεφαλαίο, Φώτη Κωστούλα που έχει αναμορφώσει έναν ανεξάρτητο, περήφανο και δυνατό, ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ. Ξεχωριστό ευχαριστώ επίσης στον Κύριο Μάρκο Μαρκόφσκι, καθώς και σε όλους τους προπονητές μου στα τμήματα υποδομής, μηδενός εξαιρουμένου, γιατί είναι από τους λίγους που με πίστεψαν όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, και μου το έδειξαν από την πρώτη στιγμή.
Ευχαριστώ επίσης μέσα από την καρδιά μου, τον αγνό φίλαθλο κόσμο, που με αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, που αγαπά στα αλήθεια την ομάδα μας, και που ήταν, είναι και θα είναι πάντα δίπλα της, στις χαρές αλλά και στις λύπες.
Αποχωρώ με γλυκόπικρα συναισθήματα, ξέροντας ότι δεν έχω δώσει όσα θα μπορούσα στην ομάδα, όχι απαραίτητα μόνο από δίκη μου ευθύνη, αλλά στο μέρος που αυτή μου αναλογεί, την αναλαμβάνω. Παρόλα αυτά νιώθω ευλογημένος και περήφανος που κατάφερα να παίξω έστω και ένα λεπτό και να σκοράρω έστω και ένα γκολ με την φανέλα της ομάδας της καρδιάς μου. Εύχομαι στην ομάδα ολόψυχα να συνεχίσει να μεγαλώνει ανεξάρτητα, περήφανα και ενάντια σε όλους.
Εις το επανιδείν και…
9 Μαρτίου του ‘26 γεννήθηκες στις φτωχογειτονιές…»
