Ο «Γολγοθάς» ασθενών που επέλεξαν φθηνές αισθητικές επεμβάσεις – Καταγγελίες

«Ήταν μαρτύριο»

«Θυμάμαι τον πόνο, την ταλαιπωρία…».

Περιγράφει στο «Live News» την εφιαλτική εμπειρία που έζησε πριν μερικά χρόνια όταν αποφάσισε για οικονομικούς λόγους να πάει στην Τουρκία για μεταμόσχευση μαλλιών.

«Ήταν μαρτύριο. Είχα τρομακτικούς πόνους και κατά τη διάρκεια έλεγα σταματάτε. Ήταν επώδυνο και μετά από 3 μέρες πονούσα».

Οι Τούρκοι υπόσχονταν και σε αυτήν την περίπτωση διαδικασίες εξπρές με όλες τις ανέσεις. Του έκαναν δώρο μάλιστα και τα αεροπορικά εισιτήρια όπως και τη διαμονή σε καλό ξενοδοχείο.

«Είναι το κόλπο που έχουν εκεί. Θα έρθουμε με λιμουζίνες και καμία σχέση. Η κλινική ήταν πάρα πολύ μικρή. Άλλα διαφήμιζαν άλλα ήταν. Αλλά από τη στιγμή που πήγα, είπα να το κάνω. Έλεγα πόσο χάλια να πάει».

Μετά λύπης διαπίστωσε πως τίποτα από όσα διαφήμιζαν δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Το πιο τρομακτικό ωστόσο ήταν το γεγονός το ποιος ανέλαβε να του κάνει την μεταμόσχευση μαλλιών.

«Δεν ήταν γιατρός, ήταν αισθητικός. Η κλινική μετά από 1 χρόνο έκλεισε. Ούτε να τους βρω ούτε να τους πω τι έγινε. Ήταν απίστευτο. Όταν ξαναπήγα να τους βρω, ήταν κατάστημα με ρούχα».

Κάπως έτσι εξηγείται και το εξωπραγματικά χαμηλό κόστος που του είχαν τάξει.  1.700 ευρώ πλήρωσε τότε στην κλινική «βιτρίνα» στην Τουρκία, όταν σε Ελλάδα και Κύπρο για την ίδια δουλειά τού ζητούσαν 5.000 ευρώ.

«Μου υποσχέθηκαν 5.000 τρίχες και πρέπει να μου έβαλαν 500. Στην αρχή ήταν φουσκωμένο το κεφάλι. Από τον πόνο ήταν το τελευταίο που σκεφτόμουν αν θα βγουν οι τρίχες».

Κάπως έτσι βρέθηκε να πληρώνει εις διπλούν. Και την αποτυχημένη επέμβαση στην Τουρκία και αυτές που ακολούθησαν στην Ελλάδα προκειμένου να διορθώσει το καταστραμμένο τριχωτό της κεφαλής του.

«Έπαθα πνευμονική εμβολή»

Άλλος ασθενής διηγείται στο «Live News» τη δική του τραυματική εμπειρία. Όλα ξεκίνησαν όταν θέλησε μετά από μεγάλη απώλεια βάρους να κάνει μία αισθητική επέμβαση.

Στη Γερμανία του ζητούσαν 23.000 ευρώ, ενώ στην Τουρκία μόλις 5.000. Η διαφορά χαοτική και το δέλεαρ μεγάλο.

«Το δέρμα μου κρέμασε και ήθελα να κάνω μία επέμβαση αισθητικής. Όντως μπορεί να είναι μία φτηνή επένδυση, εκεί μπορεί να φαίνονται όλα όμορφα, καθαρά και σύγχρονα, αλλά είναι ντουβάρια».

Τα «καμπανάκια» άρχισαν να χτυπάνε από την αρχή. Ενώ στη Γερμανία οι γιατροί τον είχαν ενημερώσει για πιθανές επιπλοκές του χειρουργείου αλλά και για την ιδιωτική ασφάλεια που έπρεπε να πληρώσει για παν ενδεχόμενο, στην Τουρκία του έλεγαν ακριβώς το αντίθετο:

«Όχι, λέει, εδώ στην Τουρκία δεν υπάρχει κάτι, αλλά δεν υπάρχει και περίπτωση να γίνει και κάτι».

Όταν ολοκληρώθηκε το χειρουργείο και ξύπνησε ο ασθενής. άρχισε και το μαρτύριο.

«Μπήκα κάτω από το ‘μαχαίρι’ και με το που ξύπνησα ξεκίνησε ένας ‘Γολγοθάς’. Στην αρχή μού το περνούσαν ότι είναι όλα φυσιολογικά. Χρειαζόμουνα κάθε μέρα αίμα. Έχανα αίμα, δεν ξέρω τι γινόταν τώρα στον οργανισμό μου. Δηλαδή κάθε μέρα μου βάζανε δύο μπουκάλες αίμα κάθε μέρα».

Οι μέρες περνούσαν και ο πόνος γινόταν ανυπόφορος. Μετά από 12 ημέρες στην κλινική, οι Τούρκοι γιατροί χωρίς να του πουν τι συμβαίνει στον οργανισμό του, του έδωσαν απλά εξιτήριο με τη σύσταση να πάει σε γιατρό μόλις φτάσει στη Γερμανία.

«Όταν είδαν ότι το πράγμα ξεφεύγει, εκβιάζανε ‘καλά θα είναι να σε βάλουμε στο αεροπλάνο και να σηκωθείς να φύγεις και να πας κατευθείαν στη Γερμανία να σε εξετάσει εκεί κάποιος γιατρός. Να είσαι ασφαλισμένος’. Εγώ στο αεροπλάνο απάνω ήδη αισθάνθηκα ότι πραγματικά το πνευμόνι μου θα σκάσει. Ο Θεός μας φύλαξε κατεβήκαμε».

Εφιάλτης η επέμβαση για τη χαλάρωση δέρματος στην Τουρκία

Από θαύμα ζω λέει και συγκλονίζει, αφού στη Γερμανία πληροφορήθηκε από τους γιατρούς πως είχε υποστεί πνευμονική εμβολή και σοβαρότατη λοίμωξη στον αφαλό.

«Πνευμονική εμβολή και λοίμωξη στον αφαλό. Ο αφαλός μου μάζεψε μέσα κάτι υγρά. Με πατούσαν στην κοιλιά και μπορεί να βγήκαν και δύο τρία λίτρα σαν πύον».

«Αυτοί στην ουσία άρον άρον ήθελαν να με διώξουν από εκεί μέσα. Γιατί το πράγμα ξέφευγε. Όταν έφευγα από εκεί μου είπαν με το που πάω πάνω (Γερμανία): «Μην πας σπίτι. Πάνε κατευθείαν στο νοσοκομείο να σε ελέγξουν, να κάνεις ένα check up». Πραγματικά πονούσα σε κάθε πλευρά του σώματός μου, γιατί με κόψανε σταυρωτά με κόψανε. Μου έβγαλαν πολύ δέρμα, παραπάνω από ό,τι έπρεπε, έτσι όπως μου είχαν εξηγήσει.

»Το μόνο πράγμα που πραγματικά παρακαλούσα να γίνω πάλι, όχι στα φυσιολογικά μου, να συνέλθω. Οι πρώτοι έξι, εφτά μήνες ήταν το μεγαλύτερό μου βάσανο. Στη Γερμανία έβρισκα κάποιους γιατρούς, γιατί δεν σε έπαιρναν όλοι οι γιατροί. Γιατί με ρωτούσαν τι έγινε και για ποιο λόγο έγινε αυτό και με το που τους λέγαμε ότι «στην Τουρκία έγινε αυτό εδώ, έκανα αυτή την επέμβαση και τα λοιπά», σου λέγανε οι Γερμανοί ειδικά οι γιατροί «κανονικά πρέπει να πας πίσω και να τα κάνεις εκεί», πρόσθεσε.

Ο άνθρωπος πέρασε 7 μήνες με αφόρητους πόνους. Κατάφερε τελικά να επανέλθει, μετά όμως από πολλές και κοστοβόρες διορθωτικές επεμβάσεις σε κλινικές της Γερμανίας.