Αντιδράσεις έχει προκαλέσει το περιεχόμενο του σχολικού βιβλίου της Β’ Δημοτικού σχετικά με την αναπαράσταση της διαφορετικότητας και των ποικίλων μορφών οικογένειας.
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει το περιεχόμενο του σχολικού βιβλίου της Β’ Δημοτικού σχετικά με την αναπαράσταση της διαφορετικότητας και των ποικίλων μορφών οικογένειας.
Οι δημιουργοί των βιβλίων υπεραμύνονται των παιδαγωγικών επιλογών τους, τονίζοντας ότι στόχος είναι η συμπεριληπτικότητα, η καλλιέργεια του σεβασμού και η αποτροπή του στιγματισμού των παιδιών που προέρχονται από μη παραδοσιακά οικογενειακά περιβάλλοντα.
Όπως ανέφερε στο MEGA ο Μανούσος Μαραγκουδάκης, συγγραφέας του βιβλίου της ΣΤ’ Δημοτικού, «τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον, σε σχολείο, στο οποίο πρέπει να διακρίνεται από φιλικές σχέσεις, πρέπει να διακρίνεται από μια καλή διάθεση, από μια συμπεριληπτικότητα, ότι κάθε παιδί στην τάξη έχει την ίδια αξία. Κανένα δε στιγματίζεται και κανένα δεν αποβάλλεται από τους κόλπους της τάξης. Αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς να αναγνωριστούν οι διάφοροι τύποι οικογένειας, γιατί αν δεν αναγνωριστούν αμέσως, το παιδί που είναι από ένα διαφορετικό τύπο οικογένειας θα στιγματίζεται ως κάτι το ξένο, ως κάτι το επικίνδυνο».
«Τα παιδιά πρέπει να μάθουν μέσα στην τάξη να μη διαχωρίζουν ανάμεσα σε αυτά που είναι όμοιας προέλευσης και στους υπόλοιπους. Φυσικά και υπάρχουν τέτοια προβλήματα. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι τάξεις και αυτά τα νέα βιβλία Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής προσπαθούν κάπως να περιορίσουν αυτό το φαινόμενο», συμπλήρωσε.
Η Ελένη Καραντζόλα, επιστημονική υπεύθυνη της σειράς «Η γλώσσα μου», ανέφερε πως στη Β’ Δημοτικού δεν διδάσκονται ορισμοί, αλλά δίνεται το έναυσμα στα παιδιά να μιλήσουν για τους δικούς τους ανθρώπους.
«Το να συζητάμε για ένα παιδί που μπορεί να είναι από ομόφυλη οικογένεια ή να έχει μια άλλη καταγωγή, πολιτισμική ή και εθνοτική, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να το συζητήσουμε με όρους ποσοστών. Δεν είναι τα σχολικά βιβλία μια δημογραφική απογραφή, δηλαδή δε θα πούμε από ποιο ποσοστό και πάνω δεν είναι αρκετά μεγάλο το ποσοστό για τη συγκεκριμένη ομάδα, άρα δεν έχει χώρο μέσα στο σχολικό βιβλίο. Το σχολείο στην πραγματικότητα δεν ανήκει στο 51% τα εκατό, ούτε στο 80%, ανήκει στο 100% των παιδιών που είναι στα σχολικά θρανία».
Όσο για τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, δήλωσε πως πρόκειται για σκόπιμες παρερμηνείες των εικονογραφήσεων από συντηρητικούς πολιτικούς κύκλους.
«Δεν είναι κάτι που το κάνουμε ούτε στην τύχη, ούτε το παίρνουμε ελαφριά. Κάθε μας απόφαση για κείμενο, για εικόνα, για οτιδήποτε, μας απασχολεί και το συζητάμε με παιδαγωγικά κριτήρια. Έχετε δει τις εικόνες για τις οποίες μιλάμε; Εδώ αναπαράγεται μία τελείως λανθασμένη αναφορά σε αυτές τις εικόνες, επειδή κάποιοι συντηρητικοί, ακραίοι και μάλιστα από ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα φόβο και μία ταραχή, η οποία δεν ανταποκρίνεται καν στην πραγματικότητα στη συγκεκριμένη περίπτωση».
«Δεν διδάσκουμε στα παιδιά τύπους οικογένειας. Δεν είναι ηλικία για τα παιδιά για να τους πούμε, όπως αργότερα στην έκτη, που είναι πιο ώριμα, ότι πιο γενικές έννοιες και πιο αφηρημένες. Η ενότητα είναι να συζητήσουμε με τα παιδιά ποιοι είναι οι άνθρωποι οι οποίοι ζουν μαζί τους, τους αγαπούν. Η οικογένεια είναι βασική για τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Καλούμε να εκφραστούν τα παιδιά γλωσσικά. Είναι ένα γλωσσικό μάθημα για το περιβάλλον τους. Καταλαβαίνω ότι κάποιοι το διαβάζουν έτσι, αλλά από εκεί μέχρι να το κάνουν σημαία για κάτι που δεν ισχύει είναι άλλο θέμα».
«Το θέμα είναι ότι στα παιδιά 7 ετών θέλουμε να δώσουμε το έναυσμα από τις εικόνες να αισθανθούν ελεύθερα, ασφάλεια μέσα στο περιβάλλον της τάξης και να μιλήσουν για τη δική τους οικογένεια, τους ανθρώπους που αγαπάνε. Δεν τους ζητάμε ούτε να κατηγοριοποιήσουν ούτε να κάνουν τίποτα άλλο», συμπλήρωσε.
Πηγή
