Ήταν το ησυχαστήριό του. Το μέρος που ο ίδιος αποκαλούσε «θεραπευτόπολη». Εκεί, όπου τον αντιμετώπιζαν πιο πολύ ως… Γιώργο και λιγότερο ως Μαζωνάκη.
Εκεί, στους Πεύκους Λασιθίου, εκεί όπου είχε δημιουργήσει το προσωπικό καταφύγιό του, τελέστηκε μνημόσυνο και τρισάγιο στη μνήμη του.
Στους Πεύκους είχε αγοράσει μια παλιά φάμπρικα, η οποία στο παρελθόν λειτουργούσε ως ελαιοτριβείο, και την μετέτρεψε σε κατοικία. Έξω από το σπίτι, μία άδεια καρέκλα, λουλούδια και φωτογραφίες του αγαπημένου τραγουδιστή.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης στεκόταν πάντα κοντά στους λιγοστούς κατοίκους αυτού του οικισμού, κοντά στη Σητεία.
Εκεί γαλήνευε, ησύχαζε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Απολάμβανε την αλμύρα της θάλασσας.
Λουλούδια και σημειώματα στην τελευταία του κατοικία
Το μνήμα του Γιώργου Μαζωνάκη στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών, γεμάτο λουλούδια και μηνύματα αγάπης.
«Εύχομαι τώρα πια να βρεις την ηρεμία και την γαλήνη που τόσο πολύ αναζητούσες. Τώρα δεν θα νιώθεις πια μόνος. Σε αγαπώ, μου λείπεις!».
Από το πρωί της Κυριακής πολίτες από κάθε περιοχή της Αττικής αλλά και εκτός αυτής καταφθάνουν στο νεκροταφείο της Νίκαιας, προκειμένου να τιμήσουν την μνήμη του αγαπημένου καλλιτέχνη και να του πουν το δικό τους «αντίο».
Εκεί και το κοριτσάκι που ήθελε να βαφτίσει.
Καλλιτέχνες αποχαιρετούνε τον αγαπημένο τραγουδιστή
Ο Γιάννης Πάριος αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη και μοιράζεται με το κοινό μία ιστορία για το τραγούδι που του είχε γράψει αλλά τελικά ερμήνευσε ο ίδιος.
Η Άντζελα Δημητρίου, στο νυχτερινό κέντρο που εμφανίζεται δεν θα μπορούσε να μην πει αγαπημένα τραγούδια του παιδιού της νύχτας.
Πηγή
