Ένα φαρμακείο στα βόρεια προάστεια της Αττικής, ίσως να κρατά το «κλειδί» του μυστηρίου για πολλά από όσα ανεξήγητα γίνονταν στο ιατρείο του Κολωνακίου.
Το φαρμακείο «κλειδί»
Πρόκειται για ένα φαρμακείο με φάρμακα τα οποία φτιάχνονται, κατόπιν ιατρικής εντολής, στα μέτρα του πελάτη.
Το φαρμακείο εκτελούσε τις συνταγές της γιατρού της Καρνεάδου. Όπως λέει ο φαρμακοποιός και συνεργάτης της 56χρονης, η γιατρός είχε συνεργασία και με άλλο φαρμακείο στο Χαλάνδρι.
«Είχαμε μία συνεργασία με την 56χρονη γιατρό, που γνωρίζαμε ότι είναι γυναικολόγος, αλλά το 90% των σκευασμάτων της το έπαιρνε από το εξωτερικό. Δεν έχουμε φτιάξει πολλές συνταγές. Αρχίσαμε πριν από 7 – 8 μήνες, μετά από ένα συμβάν με τη συνεργασία της γιατρού με ένα φαρμακείο στο Χαλάνδρι. Δεν μπορούσαν πλέον να εξυπηρετηθούν οι άνθρωποί της, δηλαδή κυρίως γυναίκες στην εμμηνόπαυση που ήθελαν βιομιμητικές ορμόνες. Μετά άρχισαν να στέλνουν σε εμάς συνταγές νόμιμες. Τις ελέγχαμε και τις δίναμε στους ασθενείς για τη θεραπεία. Μηνός, δύο μηνών, τριών μηνών. Ήταν όλα απόλυτα νόμιμα».
Είναι όπως τα λέει το φαρμακείο; Διαφορετική άποψη έχει ο Ευάγγελος Μανωλόπουλος, καθηγητής φαρμακολογίας:
«Όταν κάποιος λέει ‘πήγαινε πάρε ορμόνες από φαρμακείο’ είναι παράνομο. Οι ορμόνες δεν είναι συμπληρώματα διατροφής. Είναι φάρμακα που θέλουν έγκριση».
Όπως λέει ο φαρμακοποιός και συνεργάτης της 56χρονης κατηγορουμένης:
«Εκτός από τις ορμόνες, η γιατρός μάς ζητούσε να φτιάξουμε και στείρα σκευάσματα, δηλαδή για ενδοφλέβια χρήση. Υπάρχουν στείρα εργαστήρια, που παράγουμε τα στείρα αυτά σκευάσματα κατόπιν ιατρικής συνταγής, για θεραπεία στο ιατρείο που μπορεί να κάνει κάποιος. Και είναι φάρμακα. Την χρήση και για ποιον σκοπό, το αποφασίζει η γιατρός ή ο κάθε γιατρός. Δηλαδή ο γιατρός είναι αυτός που θα αποφασίσει και θα κρίνει πού θα γίνει η θεραπεία. Η δική μας δουλειά είναι να παράξουμε το σκεύασμα σωστά φαρμακοτεχνικά, να είναι στείρο και μικροβιακά σταθερό. Το τι θα κάνει ο κάθε γιατρός είναι θέμα δικό του. Δηλαδή υπάρχουν γιατροί που μπορεί να τα πουλήσουν, μπορεί να αλλάξουν τις ετικέτες. Δεν ξέρουμε τι γίνεται μετά».
Και συνεχίζει:
«Η 56χρονη συνήθως ζητούσαν σκευάσματα για να χάσει κάποιος βάρος. Μπορεί να ήταν αμινοξέα, όπως είναι η αλανίνη, μπορεί να ήταν η γλυκίνη, μπορεί να ήταν βιταμίνη C, ασκορβικό οξύ. Εμείς είμαστε γαληνικό εργαστήριο. Και στα γαληνικά εργαστήρια τι γίνεται; Ο νόμος δίνει ένα κενό. Και τι λέει; Ότι όταν εγώ χρειάζομαι επείγον ή χρειάζομαι κάποιο φάρμακο που δεν υπάρχει στην αγορά, τότε σε εμένα το φαρμακείο μου δίνει ένα μικρό περιθώριο κατόπιν ιατρικής συνταγής και με την τεχνογνωσία να το φτιάξω».
Η άποψη του κ. Μανωλόπουλου είναι ωστόσο διαφορετική:
«Είναι σκευάσματα που χρησιμοποιούνται από την βιομηχανία της μακροζωίας. (…) Δεν είναι ιατρικώς αποδεκτά».
Τα κέρδη
Το πιο ενδιαφέρον όμως δεν είναι το πώς η γιατρός και το φαρμακείο είχαν αυτήν την ιδιότυπη σχέση, αλλά το πώς η γιατρός, σύμφωνα με τα όσα λέει ο φαρμακοποιός, διακινούσε ποσότητες φαρμάκων πιθανότατα με αδιανόητα κέρδη:
«Η 56χρονη μας είχε ρωτήσει ‘τι ουσίες φτιάχνετε;’. ‘Φτιάχνουμε αυτές τις ουσίες’, την είχα ενημερώσει. Εμείς κυρίως φτιάχναμε αμινοξέα, βιταμίνες ή συνδυασμούς βιταμινών πολλές φορές. Και τέτοια μας είχε ζητήσει. Γιατί ξέρω είχε κάποιες δυσκολίες. Αγόραζε από τη Γερμανία το 95%. Εμείς εκτελούσαμε τη συνταγή και φτιάχναμε αυτά τα σκευάσματα. Η νομοθεσία είναι ξεκάθαρη. Ο γιατρός έχει δικαίωμα συνταγογράφησης. Εμείς δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Καταλάβατε; Αυτά μπορεί να κάνουν 15 – 20 ευρώ, ίσως 30 το κάθε ένα. Τώρα κάποιοι θα μπορούσαν και 500 – 800 ευρώ να τα κάνουν θεραπεία».
Οι Αρχές καλούνται τώρα να ανακαλύψουν πώς γίνονταν οι εισαγωγές και τι κέρδος έχουν αφήσει.
Πηγή
