Για τουλάχιστον μία ώρα, στην αίθουσα του δικαστηρίου επικρατούσε απόλυτη σιωπή.
Στο βήμα του μάρτυρος βρισκόταν ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι. Ενός παιδιού που, όπως ανέφερε στην κατάθεσή του, εδώ και 1.310 ημέρες βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ ζωής και θανάτου.
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος έχει συνείδηση κι αυτό είναι τρομακτικό, γιατί πίσω από αυτό έρχεται η σκέψη για το τι νιώθει αυτό το παιδί. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει».
Ο πατέρας του, με μία φωτογραφία του γιου του στα χέρια, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό την τελευταία τους συνάντηση. Τρεις ώρες πριν από το μοιραίο ταξίδι, ο Γεράσιμος αναρωτήθηκε αν έπρεπε να φύγει την επόμενη ημέρα. Λίγα λεπτά πριν από την αναχώρηση του, επέλεξε το τρένο.
«Του λέω ‘άντε, δεν θα προλάβουμε’. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει ‘όχι, θα πάω με το τρένο’. Βάζει το κεφαλάκι στο παράθυρο του συνοδηγού και μου λέει ‘ξεκίνα’».
Ακολούθησε, όπως κατέθεσε, ένας μαραθώνιος για να κρατηθεί ο γιος του στη ζωή. Λάρισα, Γερμανία, Βοστώνη, μεγάλα ιατρικά κέντρα. Χειρουργεία, μηχανική υποστήριξη και μήνες αγωνίας.
«Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει. Σήμερα ζει με σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Μεγαλύτερη από τον θυμό είναι η πίκρα».
Το πανό για την Ιφιγένεια Μήτσκα που ράγισε καρδιές
Έξω από τη δικαστική αίθουσα, συγγενείς της Ιφιγένειας Μήτσκα, θύματος της σιδηροδρομικής τραγωδίας κρέμασαν πανό. Ο πατέρας της συγκλονίζει.
«Η Ιφιγένειά μας δεν έχει καμία σχέση με την Ιφιγένεια της αρχαίας τραγωδίας. Εκείνη μπορεί να θυσιάστηκε. Η δική μας δολοφονήθηκε».
Ο χρόνος για τις οικογένειες των θυμάτων σταμάτησε εκείνη τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου. Σήμερα το μόνο που ζητούν είναι δικαίωση για τις 57 ψυχές που χάθηκαν στις ράγες.
Πηγή
