Τις αντιδράσεις των φιλοζωικών οργανώσεων έχει προκαλέσει η έναρξη της κυνηγετικής περιόδου.
Με αφορμή το κυνήγι των κρι-κρι στο νησί Σαπιέντζα, μια περιοχή Natura, οι φιλοζωικές οργανώσεις κάνουν λόγο για μία δραστηριότητα – «σαφάρι» για λίγους και εύπορους κυνηγούς, ωστόσο οι κυνηγετικοί σύλλογοι αναφέρουν ότι το κυνήγι στο νησί είναι απολύτως νόμιμο και ελεγχόμενο από τις δασικές υπηρεσίες, τονίζοντας ότι η ελεγχόμενη θήρευση είναι απαραίτητη για την αποφυγή του υπερπληθυσμού και των ασθενειών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξαφάνιση του είδους.
«Είναι για κάποιους με οικονομική δυνατότητα καλύτερη από του απλού κυνηγού. Για να πάμε εκεί πέρα πρέπει να κάνουμε ένα σωρό έξοδα. Με την έννοια ότι πρέπει να πληρώσουμε εισιτήρια, να πληρώσουμε καφέδες, φαγητά, να πληρώσουμε εκεί πέρα για να μπούμε μέσα να κυνηγήσουμε και πληρώνουμε και το κάθε ζώο που θα θηρέψουμε εκεί και που μας υποδεικνύει ο κάθε αρμόδιος που βρίσκεται εκεί πέρα μαζί. Γιατί εκεί δεν μπαίνεις μέσα μόνος σου και κυνηγάς», αναφέρουν εκπρόσωποι των κυνηγετικών συλλόγων.
«Δεν είναι ότι πάμε για λάφυρα, ότι πάμε για αριθμούς. Και εμείς οι ίδιοι οι κυνηγοί θέλουμε να το ξαναβρούμε το είδος αυτό, είτε κρι κρι λέγεται αυτό, είτε αγριογούρουνο και λαγός ή οτιδήποτε. Να ξανακυνηγήσουμε και του χρόνου και του παραχρόνου και να αφήσουμε και παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές, όπως και βρήκαμε. Δεν είμαστε καταστροφολόγοι. Υπάρχουν ευσυνείδητοι κυνηγοί και ασυνείδητοι, όπως και σε όλη την γκάμα των ανθρώπων. Οι ευσυνείδητοι κυνηγοί λειτουργούν έτσι».
Οι φιλοζωικές οργανώσεις σημειώνουν:
«Το ότι νομοθετήθηκε να πηγαίνουν να κυνηγάνε σε μια περιοχή Natura δεν σημαίνει ότι είναι και σωστό. Το ότι πάνε και σκοτώνουν ένα προστατευόμενο είδος δεν σημαίνει ότι είναι και σωστό. (…) Η Σαπιέντζα είναι ένα νησί το οποίο είναι απομονωμένο. Δεν κινδυνεύει κανένας από αυτά τα ζώα. Όσα και να είναι εκεί, το μόνο πρόβλημα που μπορεί να έχουνε είναι να μην μπορούν να τραφούν από τη φύση, που ούτε και αυτό ισχύει, γιατί αν δεν μπορούσαν θα πέθαιναν μόνα τους. Άρα ούτε κινδυνεύουν καλλιέργειες, ούτε κινδυνεύουν άνθρωποι, γιατί είναι σε απομονωμένο, κλειστό περιβάλλον τα ζώα».
Η πλευρά των φιλοζωικών οργανώσεων υποστηρίζει ότι το κυνήγι είναι μια ξεπερασμένη και σκληρή πρακτική που δεν δικαιολογείται στην εποχή μας, προτείνοντας εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των πληθυσμών, όπως οι στειρώσεις και οι μεταφορές ζώων. Από την άλλη, οι κυνηγοί κάνουν λόγο για ένα μέσο βιοπορισμού και κοινωνικής προσφοράς, καθώς, όπως αναφέρουν, το κρέας των θηραμάτων συχνά διανέμεται σε άπορες οικογένειες και ιδρύματα.
Πηγή
















