Αλκοόλ και ανήλικοι: Ένα πρόβλημα που ξεκινά από όλο και μικρότερες ηλικίες – Ειδικοί εξηγούν

Παιδιά ακόμη και 12 έως 14 ετών καταναλώνουν αλκοόλ, συχνά υπό την πίεση της παρέας ή επηρεασμένα από τα πρότυπα των ενηλίκων.

Η ψυχοπαιδαγωγός Χρυσούλα Μαυράκη επισημαίνει τον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας και την ανάγκη οι γονείς να θέτουν σαφή όρια και να λειτουργούν ως υγιή πρότυπα. Την ίδια ώρα, τα στοιχεία από τα νοσοκομεία αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη σοβαρότητα του προβλήματος, καθώς καταγράφονται περιστατικά ανήλικων που χρειάζονται νοσηλεία έπειτα από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

«Πλέον η προεφηβεία ξεκινάει στα εννέα και η εφηβεία στα έντεκα. Οπότε καταλαβαίνετε ότι έχει κατέβει πάρα πολύ το όριο ηλικίας και σύγχρονες έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι τα παιδιά αρχίζουν να κάνουν χρήση αλκοόλ όλο και πιο μικρά, δηλαδή από τα δώδεκα, από τα δεκατρία. Αυτό που είπατε ότι αυτό που έκαναν οι 17-18άρηδες, παλιότερα το κάνουν σήμερα παιδιά δεκατριών και δεκατεσσάρων ετών. Είναι πραγματική μάστιγα. Γιατί το αλκοόλ δυστυχώς και στους ενήλικες είναι κάτι το οποίο διατίθεται πάρα πολύ εύκολα και έχει συνδυαστεί με τη χαρά και με τη χαλάρωση. Στα παιδικά πάρτι, όταν τα παιδιά ήταν 5-9, όλοι οι καλεσμένοι ενήλικες έπιναν; Άρα πάμε πάλι στη μίμηση. Ο άνθρωπος μαθαίνει με την παρατήρηση και τη μίμηση», ανέφερε.

Ο Γιώργος Μπέας, διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου των Χανίων, ”Άγιος Γεώργιος” μίλησε στο MEGA.

«Πράγματι, σύμφωνα με τα δικά μας στοιχεία, μόνο σε ενάμιση μήνα, κατά τους μήνες Ιούλιο και μέχρι χθες τον Αύγουστο, είχαμε εννέα νοσηλείες νέων παιδιών με ηλικίες περί τα δεκατέσσερα έτη από κατανάλωση αλκοόλ. Εισήχθησαν στην Παιδιατρική Κλινική, αντιμετωπίστηκαν αρχικά στο παιδιατρικό ΤΕΠ. Συνήθως μένουν ένα εικοσιτετράωρο, λαμβάνουν την απαραίτητη φροντίδα και αποχωρούν. Το τελευταίο περιστατικό ήταν με τα τρία παιδιά που ήταν 13-14 ετών, από ένα παιδικό πάρτι σε εξωτερικό χώρο, όχι σε σπίτι, σε εξωτερικό χώρο, όπου νοσηλεύτηκαν στην Παιδιατρική Κλινική για ένα εικοσιτετράωρο. Και το άλλο το περιστατικό με τον 15χρονο που έκανε εντύπωση, ο οποίος ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ και οδηγούσε πατίνι. Πολλές φορές φτάνουν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Λαμβάνουν τη φροντίδα, συνέρχονται. Το θέμα είναι ότι ο νόμος έχει αυστηροποιηθεί από το 2025 που αφορά στην κατανάλωση και τη διάθεση αλκοόλ σε ανηλίκους. Νομίζω ότι όλοι οι θεσμικοί φορείς έχουμε την υποχρέωση να, σταθερά και σε διάρκεια, να φροντίζουμε ώστε να προλαμβάνουμε. Τα παιδιά μπορεί να προέρχονται από οποιουδήποτε μορφής οικογένεια», τόνισε.

«Τα παιδιά είναι συνειδητοποιημένα όταν πίνουν, ξέρουν ότι είναι κακό» – Τι λένε παράγοντες της εστίασης

Ο Νίκος Μαλαπέτσας, πρόεδρος Εστίασης της Καλαμάτας και μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΕ, υπογράμμισε χαρακτηριστικά:

«Ο κλάδος της εστίασης είναι απόλυτος, ότι δεν πρέπει να σερβίρουμε αλκοόλ σε ανηλίκους. Είναι δική μας ευθύνη να το ελέγχουμε και να προστατεύουμε τα παιδιά. ζωής. Νομίζω ότι το ελέγχουμε. Τα περισσότερα επεισόδια από αυτά που έχουν περιγραφεί γρηγορότερα δεν είναι μέσα σε καταστήματα εστίασης. Μπορεί να είναι σε ανοιχτούς χώρους ή από αλκοόλ που έχει αγοραστεί από κάποιο περίπτερο, από κάποιο σουπερμάρκετ, από οπουδήποτε. Δυστυχώς η αγορά είναι μεγάλη και μπορεί ο καθένας να προμηθευτεί αλκοόλ. Να πω όμως ένα θετικό, ένα θετικό για τα παιδιά, ένα θετικό για τη νεολαία, ένα αρνητικό σίγουρα για μας ότι η κατανάλωση του αλκοόλ έχει περιοριστεί. Τα τελευταία χρόνια οι νέοι ειδικότερα δεν καταναλώνουν αλκοόλ όπως καταναλώναμε εμείς παλαιότερα. Είναι συνειδητοποιημένα τα παιδιά, γνωρίζουν τις, τα προβλήματα που δημιουργεί το αλκοόλ, γνωρίζουν ότι υπάρχουν έλεγχοι από την αστυνομία και ότι όταν θα φύγουν από τα καταστήματα είτε έχουν πατίνι είτε έχουν μηχανάκι είτε αυτοκίνητο που μεταφέρονται, πρέπει κάποιος να μην έχει πιει. Γνωρίζουν ότι δεν κάνει καλό στην υγεία τους. Είναι ενημερωμένα και αυτό είναι που πρέπει να επενδύσουμε, στην πρόληψη. Αυτό που είπε και ο κύριος Μπέας γρηγορότερα. Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, οικογένεια, καταστήματα, η πολιτεία, ενημερωμένοι και να ενημερώνουμε διαρκώς τα παιδιά για το κακό που δημιουργεί το αλκοόλ».

«Υπάρχουν καταστήματα τα οποία είναι και οι γονείς μαζί και τα παιδιά μαζί και δίνουν στα παιδιά. Δηλαδή παρέα με τους γονείς. Και μιλάω για ταβέρνες, μιλάω για εστιατόρια όπου βλέπεις λέει ένα ποτηράκι μπύρα θα το πιει το παιδί. Το λένε οι ίδιοι οι γονείς που το συνοδεύουν. Δηλαδή δεν είναι απαραίτητα ότι γίνεται με την παρότρυνση του καταστήματος γιατί πρέπει να πάρει τα 10 ευρώ του ποτού. Πολλές φορές κάνουν λάθος και οι οικογένειες, οι ίδιοι εμείς δηλαδή που έχουμε τα παιδιά μας. Όσον αφορά τώρα στα καταστήματα αυτά που έχουν στηθεί πάνω σε πώληση αλκοόλ σε ανηλίκους είναι ελάχιστα έως μηδαμινά για μένα και αυτά τα συγκεκριμένα καταστήματα, τα οποία τα γνωρίζει πλέον και η Πολιτεία, νομίζω ότι πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος», συμπλήρωσε.

Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον η ανάγκη για ουσιαστική πρόληψη, αυστηρότερους ελέγχους και συνεργασία οικογένειας, σχολείου, Πολιτείας και επαγγελματιών της εστίασης, ώστε η κατανάλωση αλκοόλ από ανηλίκους να μην εξελιχθεί σε μια επικίνδυνη συνήθεια με σοβαρές συνέπειες για την υγεία και τη ζωή τους.

«Το παιδί να ξέρει ότι υπάρχει μέτρο – Υπάρχει και το “όχι”»

Η κ. Μαυράκη συμπλήρωσε: «Το μοντέλο του γονιού, το οποίο αντιγράφει το παιδί, είμαστε και το DNA των γονιών μας και η συμπεριφορά τους, θα πρέπει να είναι λελογισμένη η χρήση του ποτού. Να μη δουν ποτέ το γονέα να ξεφεύγει. Εάν είναι η γιορτή και έχουμε συνδυάσει τη γιορτή, τη χαρά με το αλκοόλ, να είναι τόσο όσο, οπότε το παιδί να ξέρει ότι υπάρχει μέτρο. Μέτρο που είναι άριστο. Το ένα είναι αυτό. Το δεύτερο, όταν γίνονται πάρτι στο σπίτι, να μπαίνει πραγματικά αυστηρή ρήτρα ότι το πάρτι ναι, τα ποτά όχι. Η διασκέδαση είναι στην παρέα, είναι στην αμοιβαιότητα, είναι στη συντροφικότητα. Οι γονείς, είτε είναι μονογονεϊκή οικογένεια, είτε είναι παραδοσιακή οικογένεια, είτε οποιασδήποτε μορφής, θα πρέπει να ξέρουν αυτή τη μαγική λέξη που λέγεται ”όχι”. Το όχι που το γιορτάζουμε ως επέτειο εθνική είναι πολύ καλό να λέγεται και στα παιδιά, εφόσον μάλιστα συνοδεύεται και από επιχειρηματολογία και μάλιστα στα μέτρα τους και μάλιστα με προσωπικά αφηγήματα, βιώματα. Να μη νομίζουν τα παιδιά ότι το παίζουμε άγιοι και είμαστε υπεράνω, αλλά από προσωπική εμπειρία ξέρω ότι αυτό μπορεί να φέρει αυτό και καλύτερα θα ήταν να μη γίνει. Και όχι και να μένουμε σταθεροί, όχι αυστηροί».