Στο Αργυρό Πηγάδι Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον 80χρονο κύριο Ηλία. Γεννημένος το 1946 και τελευταίος μιας οικογένειας 12 παιδιών, θυμάται μια άλλη εποχή, όταν η ζωή στο χωριό ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δουλειά, την οικογένεια και την καθημερινή προσπάθεια για επιβίωση.
«Η μάνα μου με γέννησε στο χωράφι», είναι μια από τις χαρακτηριστικές αναφορές του, που αποτυπώνει με τον πιο άμεσο τρόπο τις δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες μεγάλωσαν οι άνθρωποι της ελληνικής υπαίθρου.
Από μικρή ηλικία η δουλειά ήταν μέρος της καθημερινότητας. Τα ζώα, τα χωράφια, η μπομπότα στο τραπέζι και οι λιγοστές ανέσεις συνέθεταν έναν τρόπο ζωής που σήμερα μοιάζει μακρινός.
Ο κύριος Ηλίας θυμάται τα 12 αδέρφια, τις δυσκολίες της πολυμελούς οικογένειας, αλλά και τις στιγμές που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη του. Θυμάται ακόμη τη ξενιτιά, που για πολλές οικογένειες της εποχής αποτελούσε τη μοναδική διέξοδο για ένα καλύτερο αύριο.
Μαζί με τις δυσκολίες, όμως, θυμάται και κάτι που θεωρεί πολύτιμο: την ανθρώπινη επαφή, την αλληλεγγύη και τη φιλοξενία. Μια φιλοξενία αυθόρμητη και γενναιόδωρη, που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, δύσκολα συναντά κανείς σήμερα.
Η αφήγησή του είναι κάτι περισσότερο από μια προσωπική ιστορία. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία για την ελληνική ύπαιθρο μιας άλλης εποχής και για έναν ολόκληρο τρόπο ζωής που σταδιακά χάνεται.
Μια ιστορία γεμάτη δυσκολίες, αλλά και ανθρώπους που έμαθαν να προχωρούν με λίγα, να στηρίζονται ο ένας στον άλλον και να κρατούν ζωντανό τον τόπο τους.
Ο κύριος Ηλίας θυμάται, αφηγείται και μας ταξιδεύει σε μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια με την ίδια μορφή, αλλά παραμένει ζωντανή μέσα στις μνήμες των ανθρώπων της.
agrinio24.gr
