Εθελοντές διασώστες κάνουν αγώνα για να εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες ζωής σε 82χρονη – Όσα είπαν στο MEGA

Την περίπτωση της κυρίας Στέλλας, μιας κατάκοιτης γυναίκας που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διαβίωσης στην Ελλάδα του 2026 παρουσίασε το πρωί η «Κοινωνία Ώρα MEGA».

Ο κ. Στάθης, από ιδιωτική εταιρεία που συνεργάζεται με δημόσιο νοσοκομείο, βρέθηκε στην οικία της για μια παραλαβή εξιτηρίου και, βλέποντας την κατάσταση, αποφάσισε να τη βοηθήσει προσωπικά, μαζί με φίλους και την οικογένειά του. Το σπίτι της κυρίας Στέλλας παρουσιάζει απαράδεκτες συνθήκες, ενώ η ίδια είναι μόνη και σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Ο κ. Στάθης μίλησε στο MEGA.

«Είμαστε από ιδιωτική εταιρεία που τυχαίνει να έχει σύμβαση με δημόσιο νοσοκομείο και να αναλαμβάνει περιστατικά δημοσίου νοσοκομείου. Ήταν η κυρία Στέλλα, ήταν ένα εξιτήριο που δόθηκε στην εταιρεία η το οποίο κλήθηκα να παραδώσω μαζί με έναν συνάδελφο. Ακούμε μονίμως από τις μονάδες αντίστοιχων φορέων για αναμονές και για μη υπάρχουσες θέσεις. Η Κοινωνική υπηρεσία του Δήμου που διαμένει η κυρία μας είπε ότι επειδή δεν είναι άπορη γιατί παίρνει κάποια σύνταξη αλλά είναι κατάκοιτη, είναι θέμα του υγειονομικού και ο ένας μας στέλνει στον άλλον. Το υγειονομικό το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να μπει ως κοινωνικό περιστατικό στο νοσοκομείο, κάτι το οποίο είναι δύσκολο γιατί δεν έχει κάποιο σοβαρό θέμα υγείας το οποίο να μπορέσει να νοσηλευτεί για αρκετό καιρό», είπε αρχικά.

Η 82χρονη, είναι κατάκοιτη, δεν έχει από πουθενά μια βοήθεια να της καθαρίσει κάποιος το σπίτι ή να τη βοηθήσει γενικά.

Για το πώς πήρε την πρωτοβουλία να την βοηθήσει: «Έτσι έμαθα από τους δικούς μου. Έμαθα να βοηθάω και να δίνω αυτό που έχω, να το κάνω μισθό για να το δίνω στον διπλανό μου. Και η αλήθεια είναι ότι της έδωσα το τηλέφωνό μου να με πάρει άμα χρειαστεί κάτι, γιατί και η ψυχολογική της κατάσταση όταν την παρέλαβα, ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και ξεκινήσαμε με τους φίλους μου και την οικογένειά μου να πηγαίνουμε καθημερινά σχεδόν και να της πηγαίνουμε φαγητό, να προσπαθούμε να της καθαρίσουμε το σπίτι, να κάνουμε λίγο παρέα».

«Η ίδια στην αρχή μίλαγε για το ότι δεν έχει κανέναν και ότι είναι μόνη της και την έπιαναν συνέχεια τα κλάματα. Τώρα αυτό το έχουμε κάπως φτιάξει που βλέπει κόσμο, αλλά συνεχίζει να θέλει να φύγει από κει πέρα, να πάει σε μια δομή γιατί αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να μένει έτσι πλέον. Είναι μόνη της, λέει. Στις ιδιωτικές δομές σίγουρα είναι το εισοδηματικό κριτήριο και στο χρόνιο νοσημάτων που ανήκουν στο κράτος. Υπάρχουν λίστες αναμονής που φτάνουν μέχρι και δύο μήνες. Με την Κοινωνική υπηρεσία του Δήμου μας είπαν ότι «πάνω από το τραπέζι» και επίσημα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γιατί είναι θέμα υγειονομικό και όχι ότι είναι άποροι. Οπότε το Υγειονομικό δηλαδή πρέπει να πάει πιο πίσω. Το υπουργείο Υγείας πρέπει να πάει. Μου είπαν ότι μόνο «κάτω από το τραπέζι» μπορεί να με βοηθήσει. Σίγουρα θέλω να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος περισσότερο γιατί υπάρχει γειτονιά γύρω και από όσο ξέρω δεν απλώνει πέρα από έναν φούρνο που της πάει καθημερινά καφέ και κάποια πράγματα για να τρώει χωρίς κάποιο κέρδος. Δεν υπάρχει κόσμος που να ενδιαφέρεται να πάει να βάψει αυτό το σπίτι. Δεν ξέρει ότι εκεί μένει άνθρωπος. Δεν είναι δικό της το σπίτι το οποίο διαμένει», συνέχισε ο κ. Γανωτής.