Πίσω από τα φαντασμαγορικά σόου και τις ακριβές παραγωγές, υπάρχει η άλλη όψη της Eurovision.
Η συμμετοχή του Ισραήλ σήκωσε για ακόμα μία χρονιά αντιδράσεις, οι οποίες φέτος πήραν μορφή χιονοστιβάδας με πολλές χώρες να μη συμμετέχουν στον διαγωνισμό.
Η Ισπανία, η Σλοβενία, η Ισλανδία, η Ιρλανδία και η Ολλανδία αποσύρθηκαν από τον διαγωνισμό λόγω της συνεχιζόμενης συμμετοχής του Ισραήλ.
Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ υπεραμύνθηκε της απόφασης να απέχει η χώρα από την Eurovision.
Την ίδια ώρα, έξω από τον χώρο διεξαγωγής του διαγωνισμού στη Βιέννη, πλήθος διαδηλωτών δίνει το παρών, διαμαρτυρόμενοι για τη συμμετοχή του Ισραήλ.
Και μέσα στον διαγωνισμό υπήρξαν διαμαρτυρίες την ώρα που βγήκε στη σκηνή ο Ισραηλινός τραγουδιστής ενώ αμηχανία προκάλεσε στην Πολωνή τραγουδίστρια η ερώτηση Ισραηλινής δημοσιογράφου.
Πάντως, μεγάλη έρευνα των New York Times αποκαλύπτει μία συντονισμένη διπλωματική και επικοινωνιακή εκστρατεία, με στόχο να διατηρηθεί το Ισραήλ στην Eurovision και να ενισχυθεί η διεθνής εικόνα της χώρας μέσω του μουσικού διαγωνισμού, περιγράφοντας ένα παρασκήνιο πιέσεων, πολιτικών παρεμβάσεων, εκστρατειών ψηφοφορίας και απειλών για μποϊκοτάζ, που κλόνισαν τη διοργάνωση.
Πολλοί υποστηρίζουν πως η πολιτική μένει εκτός μουσικής, όμως οι καλλιτέχνες και ο κόσμος θυμίζουν ότι η μουσική δεν μπορεί να ξεπλύνει την αδικία.
Πηγή
