Την άμεση λειτουργία του Δημοτικού Παιδικού Σταθμού στην ακριτική Κάσο ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς ζητούν με επιστολή τους προς την υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, οι γονείς 22 βρεφών και νηπίων του νησιού.
Παρότι οι νέες, σύγχρονες εγκαταστάσεις του σταθμού έχουν ολοκληρωθεί και εγκαινιάστηκαν πριν από περίπου έναν χρόνο, η δομή παραμένει κλειστή. Σύμφωνα με τον δήμαρχο Κάσου, Μιχάλη Ερωτόκριτο, η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά σε χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Η μη λειτουργία του παιδικού σταθμού προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στην τοπική κοινωνία, καθώς οι οικογένειες του νησιού εξακολουθούν να στερούνται βασικές υπηρεσίες προσχολικής αγωγής και φροντίδας. Οι γονείς τονίζουν ότι, σε αντίθεση με όσα ισχύουν στις περισσότερες περιοχές της χώρας, τα παιδιά της ακριτικής Κάσου εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε μια σημαντική δημόσια δομή.
Παράλληλα, επισημαίνουν ότι τα αιτήματα της δημοτικής αρχής δεν αντιμετωπίζονται με γνώμονα τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε ένα μικρό νησί της άγονης γραμμής, υπογραμμίζοντας πως η νησιωτικότητα, η γεωγραφική απομόνωση και οι αυξημένες δυσκολίες της καθημερινότητας θα πρέπει να λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη από την Πολιτεία.
«Δεν ζητάμε καμιά χάρη – Ζητάμε το αυτονόητο»
Ο κ. Καμπούρης, γονέας, μίλησε στο MEGA για το τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση.
Λοιπόν, αυτή τη στιγμή έχουμε ένα έτοιμο κτίριο, έναν εξοπλισμένο παιδικό σταθμό, δωρεάν ιδιωτών αλλά και Κασιωτών ευεργετών, ο οποίος παραμένει κλειστός. Είμαστε 22 οικογένειες με παιδάκια από μηδέν μέχρι τριών που αναμένουμε να ανοίξει ο σταθμός. Δεν ανοίγει λόγω γραφειοκρατίας. Ενώ έχει πάρει άδεια, έχει ολοκληρωθεί σχεδόν η αδειοδότηση, πρέπει να γίνει η προκήρυξη των θέσεων εργασίας.
Για την επιστολή στην υπουργό Οικογένειας: «Η κ. Μιχαηλίδου ήταν προσκεκλημένη στα εγκαίνια που έγιναν πέρσι 5 Οκτωβρίου στο νησί. Από εκείνη τη στιγμή και μετά εγώ έχω ρωτήσει τους πάντες. Κανένας δεν μου έχει δώσει μια επίσημη απάντηση. Δεν ζητάμε καμιά χάρη. Ζητάμε το αυτονόητο. Είναι έτοιμο».
«Ο ιδιώτης το δίνει δωρεάν στο κράτος και το κράτος δεν φροντίζει να το ανοίξει. Νομίζω μέχρι δεκαπέντε παιδιά είναι, για μια τάξη. Είναι κρίμα να είναι έτοιμα όλα και να λείπουνε στην ουσία δυο χαρτιά για να μπορέσουν να έρθουν δύο άνθρωποι και να ανοίξει. Από την πλευρά μου έχουν γίνει όλες οι διαδικασίες. Ζητάμε το αυτονόητο, αυτό που έχουν οι κάτοικοι της Αθήνας, των νησιών των μεγάλων. Τα παιδιά μας να πάνε να κοινωνικοποιηθούν, να ενταχθούν πιο σύντομα πριν το σχολείο το κανονικό τέλος πάντων. Ζητάνε όλοι, ζητάνε αποκέντρωση. Ζητάμε νησιωτικότητα, αντιμετώπιση του δημογραφικού. Πώς θα αντιμετωπιστεί το δημογραφικό αν δεν έχουμε τα αυτονόητα; Αν δεν έχουμε να αφήσουμε κάπου τα παιδιά μας; Αυτό πρέπει να περάσει το νόημα, να παρακάμψουν κάποιες διαδικασίες, να ξεκινήσει το σχολείο τον Σεπτέμβριο για τα παιδάκια».
Πηγή
