Στα άκρα έχει οδηγηθεί η κόντρα της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα.
«Η Άννα είναι ελεύθερη να επιλέξει τον δρόμο της», ανέφερε αποκλειστικά στο MEGA με γραπτή δήλωσή του ο Νίκος Καρβέλας, αναφερόμενος στη διαμάχη που έχει ξεσπάσει με την Άννα Βίσση σχετικά με τη συναυλία στο ΟΑΚΑ.
Νωρίτερα η ερμηνεύτρια σε ανακοίνωσή της είχε ισχυριστεί ότι ο Νίκος Καρβέλας είχε τεράστιες οικονομικές απαιτήσεις για τη συναυλία στο ΟΑΚΑ, με τον συνθέτη να το διαψεύδει ως ένα χονδροειδές ψέμα.
«Είναι χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ζήτησα την ίδια αμοιβή που είχα λάβει, βάσει της πάγιας συμφωνίας μου με την Άννα, για τις συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο. Αυτή και μόνο είναι η απόλυτη αλήθεια. Η ‘θέση’ τους (αποφεύγω συνειδητά σκληρότερο χαρακτηρισμό) ήταν η εξής: ή παίρνεις τα μισά ή δεν παίρνεις τίποτα, και μάλιστα (τα μισά) υπό τον όρο να μη μιλήσω ποτέ αρνητικά για την Άννα», υποστήριξε ο κος Καρβέλας.
Πλέον, ο Νίκος Καρβέλας θα διαχειρίζεται ο ίδιος τα τραγούδια του και θα χρειάζεται η άδειά του για να χρησιμοποιηθούν από την Άννα Βίσση.
Το νομικό πλαίσιο
Τι ορίζει, ωστόσο, το νομικό πλαίσιο για τα πνευματικά δικαιώματα που κατέχει ο δημιουργός και τα συγγενικά δικαιώματα που κατέχει ο ερμηνευτής; Η καθηγήτρια Νομικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Ειρήνη Σταματούδη εξηγεί στο MEGA:
«Σε ένα τραγούδι δημιουργός είναι ο συνθέτης και ο στιχουργός, ενώ ο ερμηνευτής έχει ένα ξεχωριστό δικαίωμα, το λεγόμενο συγγενικό δικαίωμα και αυτό είναι δικαίωμα μόνο σε σχέση με την ερμηνεία του. Ο νόμος αναγνωρίζει στον δημιουργό απόλυτο και αποκλειστικό δικαίωμα. Αυτό σημαίνει ότι κανένας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το έργο του χωρίς την άδειά του».
«Το συγγενικό δικαίωμα είναι ένα πολύ σημαντικό δικαίωμα. Δίνεται στους δημιουργούς, δηλαδή στους ερμηνευτές καλλιτέχνες, ακριβώς για να τους ενισχύσει και δεν δίνεται μόνο από τον ελληνικό νόμο, αλλά από όλους τους νόμους των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή ο ερμηνευτής έχει δικαίωμα στην ερμηνεία του και οποιοσδήποτε θέλει να χρησιμοποιήσει την ερμηνεία του, ραδιόφωνο, τηλεόραση, δισκογραφική εταιρεία, οφείλει να του πληρώσει δικαιώματα και οφείλει να έχει την άδειά του».
«Ο ελληνικός νόμος είναι ξεκάθαρος. Ο δημιουργός είναι εκείνος που επιτρέπει ή απαγορεύει τη χρήση του έργου του. Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ μια τέτοια υπόθεση να κερδηθεί στα δικαστήρια προς όφελος της Άννας Βίσση ή οποιουδήποτε ερμηνευτή».
Όπως εξήγησε η νομικός, η δημόσια εκτέλεση τραγουδιών χωρίς την απαραίτητη άδεια επισύρει αυστηρές αστικές και ποινικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της αυτόφωρης διαδικασίας και της άμεσης διακοπής μιας συναυλίας.
Πηγή
