Ο Βασίλης, ο Δημήτρης, ο Θανάσης, ο Βασίλης, ο Γιώργος, ο Κώστας, ο Χρήστος. Επτά παιδιά που ταξίδεψαν για την αγάπη τους, το πάθος, το μεράκι τους και αντί να δουν την αγαπημένη τους ομάδα, τον ΠΑΟΚ, ήρθαν αντιμέτωποι με το πιο σκληρό χτύπημα της μοίρας.
Με φωνή που «ραγίζει» καρδιές, η θεία του Δημήτρη Μαρωνίτη θρηνεί τον χαμό του δεύτερου γιου της, όπως τον αποκαλεί. Τον Δημήτρη που μαζί με τους κολλητούς του, τον Κώστα και τον Βασίλη, ξεκίνησε για ένα ταξίδι χαράς που κατέληξε σε ανείπωτη τραγωδία.
«Ένα παιδί χρυσό, θησαυρός. Έφυγε τόσο χαρούμενος για αυτό το ταξίδι, το περίμενε με χαρά. Και οι τρεις αυτοί που σκοτωθήκανε ήταν κολλητοί φίλοι από παιδιά».
Θρήνος για τα θύματα
Ο 27χρονος Δημήτρης έμεινε σε τρυφερή ηλικία ορφανός από πατέρα. Τραγική σύμπτωση: ο πατέρας του, επαγγελματίας οδηγός, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο στη Ρουμανία.
Συγκλονισμένος ο εργοδότης του μιλά για ένα παιδί έντιμο, εργατικό, ευγενικό. Πήγε στην επιχείρηση για να κάνει πρακτική αλλά γρήγορα δέθηκαν και ο ίδιος του στάθηκε σαν πατέρας.
«Με είχε σαν πατέρα. Κι εγώ τον είχα σαν γιο, σαν τέταρτο παιδί μου».
Ο Χρήστος Ζέζιος από την Ευκαρπία μπήκε την τελευταία στιγμή στο μοιραίο βαν, παίρνοντας τη θέση ενός φίλου του που αποφάσισε να πάει αεροπορικώς. Αν υπήρχε και άλλη θέση κενή σκόπευε να ταξιδέψει μαζί του και ένα από τα αδέλφια του.
Στο πένθος έχει βυθιστεί και η οικογένεια του Γιώργου Κεσανίδη από τη Θεσσαλονίκη. Ήρθε από τη Γαλλία όπου εργαζόταν για να τους επισκεφτεί και αποφάσισε να κάνει το ταξίδι προς τη Λυών.
Ο Θανάσης Γκουζουράκος από τα Στεφανινά Θεσσαλονίκης άφησε πίσω του σύζυγο και δύο μικρά κορίτσια. Με την οικογένειά του μετακόμισαν πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη από την Ολλανδία όπου ζούσαν για 10 χρόνια. Δούλευε σε ψητοπωλείο στη Νεάπολη και στον ελεύθερο χρόνο του ακολουθούσε την αγαπημένη του ομάδα.
Πηγή
