Περιστέρι: Νέες αποκαλύψεις για τα 6 αδερφάκια που ζούσαν υπό άθλιες συνθήκες

Μια διαρκής εγκατάλειψη που τα οδήγησε μακριά από το σχολείο και τη φυσιολογική ζωή, με τους κινδύνους για την υγεία και την ίδια τη ζωή τους να πολλαπλασιάζονται στο πέρασμα του χρόνου.

Η πρώην ιδιοκτήτρια του σπιτιού που έμενε η οικογένεια στο Περιστέρι περιγράφει στο Live News εικόνες που είχε δει με τα μάτια της. Η ατμόσφαιρα στο διαμέρισμα που τους είχε νοικιάσει, ήταν όπως μας λέει, αποπνικτική.

«Δεν αφήσανε τίποτα όρθιο. Τίποτα όρθιο. Το μάρμαρο κάτω, γιατί έχω μάρμαρα, ήτανε μαύρα από τη βρώμα. Μαύρα. Σαν να ήταν ένα συνεργείο αυτοκινήτων, ας πούμε. Εγώ το είχα νοικιάσει, γιατί είχα νοικιάσει σπίτι σε ανθρώπους με πέντε παιδιά και όταν το αφήσανε αυτοί οι άνθρωποι, εγώ ντρεπόμουν να πατήσω μέσα απ’ την καθαριότητα. Με πέντε παιδιά. Δε μιλάμε για δεκαπέντε ή για εικοσιπέντε χρονών. Μιλάμε για μωρά».

Η οικογένεια έμεινε στο διαμέρισμα από το 2020 μέχρι το 2023. Τα αδερφάκια έδειχναν διαρκώς ταλαιπωρημένα και κατά διαστήματα εξαθλιωμένα, όπως θυμούνται γείτονές τους.

«Ερχόταν δυσοσμία, να το πω; Γιατί το σπίτι μου το είχανε τρία χρόνια κλειστό. Που σημαίνει ότι μέναμε μέσα με κλειστά τζάμια και παντζούρια. Με είχανε στην πόρτα έξω και από την πόρτα καταλάβαινα ότι το σπίτι μύριζε. Μύριζε κλεισούρα. Πώς το λένε; Πήρα τα ρολά, τα παντζούρια εννοώ, τα άλλαξα. Όλα τα αξεσουάρ του μπάνιου σάπια από τη μούχλα, τα οποία τα άλλαξα. Η μπανιέρα τρόμαξα να την καθαρίσω με ειδικό συνεργείο καθαρισμού, γιατί μόνη μου δεν μπορούσα. Οι μεντεσέντες από τις ντουλάπες και τα ντουλάπια είχανε μούχλα από την κλεισούρα. Τα άλλαξα όλα, τα πάντα. Το μάρμαρο το γυάλισα, γιατί ήταν παντού μαύρο. Μαύρο, με στάμπες μαύρο».

Ο διευθυντής στο σχολείο που πήγαιναν τα μεγαλύτερα αδέρφια, θυμάται ακόμη την εικόνα των παιδιών που είχε προκαλέσει στεναχώρια και έντονο προβληματισμό στον ίδιο και στους συναδέλφους του.

«Φοβισμένα, θα έλεγα, κάπως. Όταν μία μαμά λέει σε ένα παιδί “θα κάτσεις στο παγκάκι και δε θα κουνηθείς μέχρι να σου πω” και το παιδί δεν κουνιέται, ένας εκπαιδευτικός δεν καταλαβαίνει πολλά».

Εκείνη την περίοδο ασχολήθηκαν για πρώτη φορά και οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Περιστερίου.

Από τους συζητήσεις και τους ελέγχους που έγιναν εκείνη την περίοδο, φάνηκε πως τα προβλήματα της οικογένειας γιγαντώθηκαν όταν πέθανε η μία γιαγιά των παιδιών, εκείνη που εργαζόταν ως καθαρίστρια στον δήμο και συντηρούσε τα παιδιά και τα εγγόνια της.

Μητέρες συμμαθητών των μεγαλύτερων παιδιών και γείτονες της οικογένειας, λένε οι γονείς είχαν αρνηθεί κατ’ επανάληψη τη βοήθεια που τους είχε προσφερθεί.

Τα παιδιά ήταν αναγκασμένα όπως φαίνεται να ζουν σε ένα σπίτι όπου είχαν πάει περίπατο ακόμα και οι στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής. Τα παράπονα ορισμένων για ενοχλητικούς θορύβους τη νύχτα, έρχονταν να προβληματίσουν ακόμα περισσότερο.

«Μου καταστρέψανε το σπίτι και χρειάστηκα σχεδόν δέκα χιλιάρικα για να το ξαναφτιάξω. Συν τα χίλια πεντακόσια ευρώ που έδωσα στον δικηγόρο για να τον βγάλω έξω. Ήταν τα παιδιά ατημέλητα. Το αυτοκίνητό τους ήταν γεμάτο με ρούχα, με σαβούρες, με τέτοια πράγματα».

Τα ακόμα χειρότερα για τα ανήλικα αδερφάκια ήρθαν όπως φαίνεται στη συνέχεια, όταν μαζί με τους γονείς τους, άρχισαν να μένουν σε ταράτσα πολυκατοικίας, μακριά από το σχολείο τους.

«Μέναμε 10 μέρες στο σπίτι στην ταράτσα, που ήταν μικρό σε τετραγωνικά. Κάποια στιγμή τα παιδιά μου έπαθαν γαστρεντερίτιδα. Η μία τουαλέτα που έχει το σπίτι ήταν διαρκώς κατειλημμένη. Έπρεπε να βρω μια λύση. Έδινα σακούλες στα παιδιά για να κάνουν την ανάγκη τους, γιατί δεν μπορούσαν να περιμένουν. Όταν τελείωναν, τις άφηνα στην άκρη, για να τις πετάξω όλες μαζί. Είμαι έγκυος στον 7ο και δεν μπορούσα να κατεβαίνω συνέχεια για να τις πετάω μία μία», είπε η μητέρα των παιδιών.

Οι γονείς των παιδιών καταδικάστηκαν χθες για παραμέληση και έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο. Αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι τη δίκη, ενώ όπως έγινε γνωστό, η μητέρα είναι έγκυος στο 7ο παιδί της. Τόσο εκείνη όσο κι ο σύζυγός της κάνουν λόγο για προβλήματα που προέκυψαν το τελευταίο διάστημα, από οικονομικά αδιέξοδα.

Τα 6 παιδιά της οικογένειας, ηλικίας σήμερα από 3 έως 13 ετών παραμένουν στο νοσοκομείο Παίδων και υποβάλλονται σε εξετάσεις. Υποστηρίζονται ψυχολογικά, είναι όλα μαζί και περιμένουν να μάθουν πώς θα συνεχιστεί η ζωή τους.