Όσα γίνονται με φόντο την εκτέλεση των 200 μετά την αποκάλυψη των φωτογραφιών που δημοπρατήθηκαν, μοιάζουν με μία χιονοστιβάδα αναμνήσεων που παλεύει να βρει τον δρόμο της.
Άνθρωποι που έζησαν την φρίκη, αυτόπτες, συγγενείς εκτελεσθέντων φωνάζουν για να ακουστεί και πάλι η ιστορία, για να μάθουν όσοι δεν ξέρουν, αλλά και να θυμηθούν όσοι παρασυρμένοι από το «ποτάμι» της καθημερινότητας έχουν βάλει τις μνήμες στο κάτω συρτάρι των αναμνήσεων.
Μάρτυρες στο «Live News»
Με τη δική τους φωνή, τη δική τους μνήμη, τη δική τους οπτική, μιλούν στο «Live News» συγγενείς και αυτόπτες μάρτυρες.
Γυναίκα, που ήταν παρούσα στην εκτέλεση των 200, περιγράφει:
«Παίζαμε σαν παιδιά εκεί, ξαφνικά είδαμε κόσμο να μαζεύεται στο άλσος γιατί είχαν μάθει ότι γίνεται η εκτέλεση, οπότε καθίσαμε και παρακολουθήσαμε. Τους είχανε βάλει σε σειρά απέναντι και ήτανε στημένοι στον τοίχο καμιά εικοσαριά. Τους εκτελούσανε, τελείωνε αυτό και παίρνανε μετά οι άλλοι είκοσι. Δεν τους βάλανε όλους μαζί γιατί ο τοίχος δεν ήτανε μακρύς. Φωνάξανε αλλά εμείς δεν ακούσαμε. Και οι γυναίκες κλαίγανε, φωνάζανε και κλαίγανε, και εγώ σαν παιδί έλεγα αφού δεν είναι παιδιά δικά τους γιατί κλαίνε; Μαζεύανε τα πτώματα και τα ρίχνανε σας λέω σαν τσουβάλια».
Συγγενείς των εκτελεσθέντων μεγάλωσαν με το τραύμα και ο πόνος μεταφέρθηκε και στα παιδιά για τη βαρβαρότητα που έμεινε ατιμώρητη, ένα ακόμα ναζιστικό έγκλημα για το οποίο κανείς δεν πλήρωσε ποτέ.
«Ήταν πάππους μου από τη μητέρα μου. Η μητέρα μου δεν τον γνώρισε, τον είδε μία φορά στη ζωή της διότι έλειπε στο βουνό μόνιμα στο αντάρτικο. Μετά το αντάρτικο, τον πιάσανε», λέει ο εγγονός του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, Θρασύβουλος Μαράκης, μιλώντας στο «Live News».
«Ήταν άνθρωπος που δεν έκανε ποτέ πίσω και πήγαινε πάντα μπροστά. Δεν φοβόταν».
«Θέλω και φωτογραφίες και αρχείο, ό,τι μπορέσουν να μαζέψουν», σημειώνει.
Στη Γάνδη κλιμάκιο του υπουργείου Πολιτισμού
Την ίδια ώρα, το υπουργείο Πολιτισμού βλέπει από τη μία τις νομικές περιπλοκές που υπάρχουν στη διεκδίκηση των φωτογραφιών και από την άλλη την αναγκαιότητα να αποκτηθούν από την Ελλάδα, αν βέβαια είναι αυθεντικές, κάτι που θα διακριβώσουν οι απεσταλμένοι ειδικοί εκτιμητές.
Πρόκειται για ψηφίδες που συμπληρώνουν μία τραγική ιστορία, μία μαύρη σελίδα αλλά και ένα φωτεινό παράδειγμα γενναιότητας και πατριωτισμού που οι ναζί δεν συγχώρησαν στους Έλληνες που δεν έσκυψαν το κεφάλι.
Παράλληλα με την έρευνα για την αυθεντικότητα των φωτογραφιών, προχωρά άλλη μία έρευνα για να διαπιστωθεί ποιος ήταν ο Γερμανός που τράβηξε τις φωτογραφίες.
Πηγή
