Το «Τούνελ» μίλησε με τον γαμπρό του άτυχου Αλέξανδρου Δασκαλάκη, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, σε ηλικία 49 ετών.
Πρόκειται για τον Μανώλη Προβιδάκη, τον άνθρωπο που από την πρώτη στιγμή αμφισβήτησε την εκδοχή του ατυχήματος, «είδε» πίσω από τα γεγονότα μια εγκληματική ενέργεια και ξεκίνησε έναν αγώνα για να κινητοποιήσει τις Αρχές.
«Ο Αλέκος για μένα ήταν σαν αδερφός και έκανα ό,τι μπορούσα για να μάθω την αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή δεν πίστεψα πως χτύπησε στο δοκάρι, όπως είχε ειπωθεί, ούτε ότι έπεσε απλώς με το μηχανάκι του. Ήταν ένας πολύ προσεκτικός άνθρωπος. Άρχισα αμέσως να κάνω κινήσεις για να βρω στοιχεία. Από την πρώτη κιόλας ημέρα πίστευα ότι πρόκειται για εγκληματική ενέργεια».
Όπως εξηγεί, μία ημέρα πριν από την επίθεση βρίσκονταν μαζί στο αυτοκίνητό του και ο ίδιος το είχε παρκάρει στο πάρκινγκ του σπιτιού, δίπλα στην αποθήκη.
«Το είχα αφήσει τόσο κοντά στο δοκάρι, που πρακτικά δεν χωρούσε να περάσει άνθρωπος από εκείνο το σημείο και να χτυπήσει. Αυτό ήταν που με έκανε να ζητήσω από την πρώτη κιόλας μέρα, την Κυριακή 1η Μαρτίου, τα ρούχα του από το χειρουργείο»,
»Στη συνέχεια άρχισα να ψάχνω περισσότερο και έμαθα ότι είχε παραγγείλει τηλεφωνικά από το καφενείο έναν καφέ και ένα τοστ για να τα πάει στον εργάτη που βρισκόταν στο χωράφι του. Η κάμερα τον καταγράφει να φτάνει στο καφενείο στις 11:22 και να φεύγει στις 11:25. Βρήκα τον εργάτη, ο οποίος μου είπε ότι ο Αλέξανδρος δεν έφτασε ποτέ. Με πήγε στο χωράφι και λίγες ημέρες αργότερα, εντοπίσαμε τη σακούλα από το καφενείο στον δρόμο. Ήταν σκισμένη από κάτω και το τοστ μισοφαγωμένο. Ο εργάτης μου επιβεβαίωσε πως είχε δει τη σακούλα στο ίδιο σημείο από εκείνο το μεσημέρι, γύρω στις τρεισήμισι, αλλά δεν έδωσε σημασία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι…»
«Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι χτυπήθηκε ενώ βρισκόταν πάνω στο μηχανάκι. Το μηχανάκι έπεσε αριστερά και εκείνος δεξιά. Γι’ αυτό και βρέθηκε χώμα στο δεξί του χέρι, το οποίο είχε μείνει πάνω στη μίζα. Ο Αλέξανδρος δεν είχε εκδορές ούτε στα χέρια, ούτε στους ώμους, ούτε στα γόνατα. Δεν γίνεται ένας άνθρωπος να πέσει με μηχανάκι και να τραυματιστεί μόνο στη βάση της μύτης, χωρίς χτυπήματα στο υπόλοιπο πρόσωπο. Επίσης, δεν γίνεται να πέσει μπροστά και τα θανατηφόρα τραύματα να βρίσκονται στο πίσω μέρος του κεφαλιού — δεξιά, αριστερά και στη βάση του κρανίου. Όλα αυτά με έπεισαν ότι δεν επρόκειτο για ατύχημα. Αρχικά προσπάθησα να ενημερώσω προφορικά το τοπικό αστυνομικό τμήμα, όμως δεν υπήρξε κάποια ουσιαστική αντίδραση. Έτσι ξεκίνησα μόνος μου να ψάχνω, βρήκα τον εργάτη, την ιδιοκτήτρια του καφέ και ένα φίλο του πρώην αστυνομικό που επιβεβαίωσαν τις σκέψεις μου και ζήτησα να διερευνηθεί σοβαρά η υπόθεση», καταλήγει.
Πηγή
